Verhalen in SLW: Kurt Deswert

Publicatiedatum: 
Maandag, 4 mei 2020 - 10:32

Wat houdt mensen in Woluwe bezig tijdens de lockdown? We vroegen het aan drie verschillende inwoners. Elisabeth Derksen, Kurt Deswert en Peter Mulder vertellen elk hun eigen verhaal.

Kurt Deswert met zijn twee dochters Lily en Doris

Kurt Deswert - 40 jaar, Adviseur kabinet Sven Gatz verantwoordelijke mobiliteit, energie, leefmilieu, lokale bestuur

 

Kurt Deswert kennen velen al dankzij zijn maandelijkse column ‘Over Dichters’ in de Vlam. Wie schuilt er achter deze poëzie-columnist? Een zeer betrokken man in Sint-Lambrechts-Woluwe. Hij is er gemeenteraadslid en voorzitter van het Willemsfonds. Ten slotte zetelt hij in de Raad van Bestuur van gemeenschapscentrum Op-Weule. Hiernaast is hij vooral ook een fiere papa van zijn twee dochters.

 

Wat doe je nu vooral in de lockdown?

 

Veel werken en lange videovergaderingen bijwonen. Ik ben op mijn werk (op het kabinet van minister Gatz) verantwoordelijk voor de opvolging van alle maatregelen rond corona. Ik zit dus voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest in de taskforces die zich bezighouden met de steun aan de Brusselse ondernemers en al de rest. De gemeente is nu bezig om het sluiten van winkels te steunen. Hierbij ben ik ook de ‘SPOC’ (single point of contact), ofwel de enige rechtstreekse contactpersoon. Ik moet voor Brussel alle vergaderingen bijwonen, verslagen maken, economische maatregelen uitwerken, zorgen voor het medische materiaal zoals mondmaskers... Als gemeenteraadslid krijg ik elke week via videoconferentie een update van de situatie in onze gemeente. Een soort speciale coronagemeenteraad is dat. Ik ben dus van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat hiermee aan de slag. Verder ben ik wel een paar keer naar mijn grootmoeder gegaan (want die is 91 jaar en zij was gevallen), maar dat was wel bizar. Voor de rest skype ik of zoom ik met vrienden en familie.

 

Mijn vrouw is leerkracht, dus zij geeft les aan de kinderen. Ik heb heel lieve kinderen en brave kinderen, van 7 en 9 jaar. Je merkt wel dat zij weinig nood hebben om weinig buiten te zijn. Ze zitten heel graag in hun kot en ze kunnen zichzelf ook heel makkelijk samen bezighouden. Zo zijn ze al aan het knutselen geslagen of houden ze watergevechten. De jongste is beginnen lezen en de oudste verslindert a volonté strips. Soms genieten we samen op het terrasje buiten, soms lopen we een tour rond de blok met de step of rolschaatsen. Ze gaan heel rustig met deze dingen om.

 

Om 20u is iedereen aan het meeklappen in de buurt. Mijn dochter speelt dan ook vrolijk op een trompetje. Wij zijn er in onze straat mee gestart. Elke avond zie je dezelfde ramen opengaan en iedere keer komen daar weer wat bij. Dat is wel een mooi moment.

 

Hoe beleef je zelf deze periode?

 

Ik zit graag in mijn kot. Ik ben niet super sociaal an sich. Zo heb ik bijvoorbeeld niet de behoefte om elke dag op café te zitten. De laatste weken begin ik toch fysiek menselijk contact te missen. Niet naar mijn grootmoeder kunnen gaan, niet naar mijn ma, daar heb ik het moeilijk mee. Ik ben er dus een paar keer heengegaan, maar je kan haar niet vastnemen of geen kus geven. Je ziet haar vanop afstand. Dat voelt bizar.

 

Wat is jouw ultieme lockdowntip?

 

Ik lees altijd al wandelend rond mijn keukentafel. Dan ben ik een uur aan het lezen terwijl ik errond wandel. Dat is goed voor mijn geest alsook voor mijn fysieke conditie. Mijn vrouw gaat buiten lopen, maar dat vind ik niet zo tof. Op den duur word je wel wat draaierig, maar voor de rest werkt het wel. Je kan ook af en toe switchen en in de andere richting stappen.